مساجد بر عهده كسانى است كه به خدا و روز قيامت ايمان دارند . « 1 » ( 1 ) مشركان مىپنداشته‌اند كه آبادى مسجد يعنى ساختمان آن و رفت و روب و و آراستن و گچكارى و امثال آن است و خداوند بيان فرموده است كه آبادى مساجد نخست به ايمان آوردن به خداوند و سپس به فراوانى ركوع و سجود و اطاعت و عبادت است . ( 2 ) و خداوند در سورهء نور فرموده است « در خانه‌هايى كه خداوند اجازه فرموده برافراشته شود و نام خداوند در آن برده شود . » و منظور مساجد است كه بدين گونه آباد و مرمت مىشود و آيهء يك صد و بيست و هفتم سورهء بقره هم ناظر به همين معنى است . ( 3 ) و خداوند متعال در سورهء جن فرموده است « همانا مساجد مخصوص خداست پس نبايد با خداوند هيچ كس غير از او را پرستش كنيد . » و بدين گونه مساجد را به خود اضافهء تخصيصى فرموده ، همچنان كه كعبه را بر خود اضافه فرموده و گفته است « پس پروردگار اين خانه را عبادت كنند . » ( آيهء سوم سورهء ايلاف . ) ( 4 ) امام صادق فرموده است ، خداوند به چيزى برتر از سكوت و رفتن به مسجد پرستش نشده است . و فرموده است سه چيز به پيشگاه خداوند عز و جل شكايت مى - برند : مسجدى كه خراب شده و مردم در آن نماز نمىگزارند . دانايى كه ميان نادانان گرفتار باشد . قرآن بسته‌اى كه بر آن گرد و خاك نشسته و كسى آن را نمىخواند . « 2 » ( 5 ) امام باقر فرموده است در كوفه مساجدى فرخنده و مساجدى لعنت شده است . اما مساجد فرخنده و مبارك ، از جملهء آنها مسجد غنى است و به خدا سوگند كه قبله آن مستقيم و سرشت آن پاكيزه است و همانا آن را مرد مؤمنى ساخته است و دنيا از ميان نخواهد رفت مگر اينكه كنار آن مسجد دو چشمه خواهد جوشيد و كنار آن دو بوستان بوجود خواهد آمد . ولى اهل آن مسجد نفرين شده‌اند و سعادت حضور در آن از ايشان سلب شده است . ديگر مسجد بنى ظفر و مسجد سهله و مسجد حمراء و مسجد جعفى است كه امروز ديگر مسجد ايشان نيست و به آن درس هم مىگويند . اما مساجد نفرين شده عبارت است از : مسجد ثقيف ، مسجد اشعث ، مسجد جرير

--> ( 1 ) . در تفسير ابو الفتوح رازى ، صفحهء 469 جلد پنجم ، چاپ مرحوم آقاى شعرانى ، ضمن نقل اين موضوع آمده است كه اسير مذكور عباس عموى پيامبر ( ص ) بوده است . م . ( 2 ) . خصال ، صدوق ، ص 69 ، ج 1 . م .